تاريخچه تكواندو در خوزستان از زبان استاد محمدرضا شمس

 ( بنيانگزار تكواندو در خوزستان)

درسال1350 يك تيم تكواندو از كره جنوبي به ايران دعوت شد و پس از نمايش تكواندو در كشور با استقبال رژيم پهلوي مواجه شد و قراردادي با اين گروه منعقد گرديد  تا نيروهاي ذبده و رزمي كار ارتش را آموزش دهند ، اين آموزش تا ارتقاء‌ نيروهاي ارتش به درجه كمربند مشكي به بالا ادامه يافت سپس در سال 1351 و 1352 يك سري كلاس تكواندو در حد كمربند سبز و آبي تحت نظر اساتيد ايراني در ارتش برگذار شد كه تنها نيروي زميني كار ارتش مي توانستند در آن شركت نمايند .

آقاي محمد بختياري در سال 1352 در اين كلاسها موفق به دريافت كمربند سبز تكواندو گرديد.

ورزشهاي رزمي قبل از سال 1350 در ايران فقط در دو رشته جودو و كاراته رسميت يافته بود و كشتي كج هم رونق خوبي در كنار جودو و كاراته داشت كه استارت اين رشته را در خوزستان استاد نوري كليد زد و در همان سالهاي 1346 شاگرداني همچون استاد محمد بختياري ، استاد كريم شوشي ، استاد كرجي و . . . تحت نظر وي تمرين مينودند استاد حسينعلي موسوي و بنده ( استاد شمس) نيز در سال 1348 مستقيما زير نظر استاد نوري شروع به فعاليت در رشته كشتي كج و  جودو و كاراته نمايشي كرديم . استاد نوري حق بزرگي در رشته هاي رزمي استان خوزستان دارند كه نبايد هيچگاه فراموش شود . ايشان در قيد حيات هستند و متاسفانه از سوي متوليان ورزش و مسئولين هيچ يادي از اين پيشكسوت گرانقدر نميشود .

اينجانب نيز به علت جابجايي منزل در سال 1350 از چهر راه آبادان و مجاورت با با شگاه خليج فارس به كمپلو ، ديگر نتوانستم به باشگاه خليج بروم چون در آن زمان تنها چند اتوبوس بودند كه تا غروب سرويس مي دادند  و برادر بزرگترم عليرضا شمس كه يكي از بوكسورهاي خوب اهواز بحساب مي آيند مرا به با شگاه استقلال ( تاج سابق) برد و در انجا من را مشغول به تمرين در رشته بوكس و كشتي آزاد شدم .

چند ماهي مشغول در اين دو رشته بودم كه تا اينكه اواسط سال 1350 متوجه حضور فردي ژاپني در باشگاه تاج سابق شدم كه با حركات خود مرا شيفته كرد و از آنجايي كه ايشان مهندس شركت كاترپيلار بود فقط خودش تمرين ميكرد و شاگرد نمي پزيرفت . اما با وساطت مرحوم نياكان مدير اسبق باشگاه تاج ايشان پس از رويت حركات و تمريناتم ، مرا به شاگردي پزيرفتند و از آن پس تمام وقتم را براي كاراته و تكواندو گذاشتم .

در تكواندو مهارت خوبي داشت . آن زمان " هيانگ " در جهان تدريس ميشد و اب تاكيد و تشويق ، به خاطر نرمي و ضربات پا همچون انعطاف پذيري بدنم به بنده گفتند فقط تكواندو كار كنم و من نيز پزيرفتم  و تا اواسط سال 1352 بطور اتفاقي از طريق اقاي رضا الياسي با " كيم بيانگ وون " آشنا شدم

استاد " كيم چون " مدتي در ايران بودند و كمي هم زبان فارسي بلد بودند . به من گفتند كه در پايگاه شكاري دزفول كلاس دارم شما ميتوانيد به آنجا بياييد ، من نيز با كمال ميل قبول كردم .

آقاي الياسي گفتند ايشان را ميشناسيد ؟

گفتم : نه

گفت : استاد كيم بيانگ وون هستند دان 7 جهاني و در آمريكا هم مربي بروسلي بوده اند . من بسيار خوشحال شدم استاد كيم به آقاي الياسي گفت : بايد تكواندو كار خوبي باشد ، دوست دارم زير نظر خودم كاركند . لزا به مدت دوسال از اهواز به دزفول ميرفتم و در پايگاه شكاري در محضر ايشان تمرين مي كردم . در اين مدت سختي هاي بسياري را متحمل شدم زيرا وسيله نقليه مثل امروز وجود نداشت و تنها چند مينيبوس بود كه تا غروب سرويس شام تمام مي شد . رفتن خوب بود اما برگشت به اهواز بسيار سخت بود زيرا تمرينات تا شب ادامه داشت پس از تمرين ميبايست به ايستگاه انديمشك ميرفتم و چند ساعتي منتظر ميشدم تا قطار عادي تهران – اهواز مي امد ، خيلي مشكل بود اما ارزش اين كار بر همه سختي هايش مي ارزيد .

وي افزود : از انجايي كه تكواندو را از قبل نزد استاد ( آبه ژاپني ) كار كرده بودم همان سال ( 1352) موفق به دريافت كمربند قرمز شدم و از اين بابت كه از دست استاد بزرگي چون( كيم بيانگ وون  ) اين كمربند را دريافت كردم خوشحال بودم . فكر ميكنم در آن سال اولين شخصي بودم كه كمربند قرمز را به عنوان فرد غير نظامي در يافت كردم چون بدستور رژيم پهلوي تدريس تكواندو تا سال 1353 در باشگاه ها به اشخاص غير نظامي ممنوع بود و تكواندو مختص نظامي ها بود . 


استاد محمد رضا شمس

((( استاد شمس در حال گرفتن كمربند قرمز تكواندو از استادش " كيم بيانگ وون " در سال 1352 )))


از سال 1353 شروع به تدريس تكواندو نمودم و در سال 1354 قرار داد استاد كيم با پايگاه شكاري تمام شد و با اسرار بنده استاد كيم را به اهواز آورديم و يك كلاس در باشگاه خليج فارس و يك كلاس ديگر نيز در استاديوم فعال كرديم بنده نيز در خدمت ايشان بودم .

سال 54 در اولين مسابقه تكواندو شركت نموده كه خيلي خوب يادم هست كه آن زمان خبري از هوگو و كلاه و تجهيزات نبود و معمولا داورها همه كره اي بودند و اساتيدي هم از تهران در برگزاري مسابقات حضور داشتند  . در آن دوره براي هر مسابقه كشوري حدود 80 الي 100 نفر شركت كننده بيشتر حضور نداشت و از استان خوزستان فقط بنده شركت كردم .

استاد كيم بيانگوون قبل از انقلاب در سال 1357 ايران را به مقصد كره ترك كرد و در سال 1373 در كلاس مربيگري" كوچينگ" جهاني  به رياست قائم مقام فدراسيون جهاني تكواندو ، استاد كيم بيانگ وون و رييس كميته فني جهان پرفوفسور لي برگزار گرديد در انجا بود كه استاد خودم را پس از 16 سال ملاقات كردم و در همان سال مربيگري درجه يك بين المللي خود را اخز نمودم و در حال حاظر نيز دان 7 پومسه هستم .

در سال 1358 در مسابقات تكواندو كشوري شركت نمودم و مقام اولي را از ان خود كردم و تا سال 1360 دعوت نامه اي از سوي فدراسيون وقت جهت شركت در تيم ملي دريافت نمودم اما بعلت مسادف شدن با جنگ تحميلي و شرايط ويژه استان ديگر به طور كلي از چرخه مسابقات كنار رفتم و تنها در جرگه مربي گري و تدريس ادامه دادم .

وي در پايان گفت : تا سال 1357 استان خوزستان هيچگونه تشكيلاتي تحت عنوان هيئت رزمي نداشته و بعد از پيروزي انقلاب اسلامي در سال 1358 اولين هيئت رزمي شامل رشته هاي تكواندو ، كاراته ، جودو و كونگ فو به رياست آقاي احمد شيخ حسيني تشكيل شد كه بنده بعنوان دبير هيئت فعاليت ميكردم . . .


لطف كنيد و جهت قدرداني از اين استاد بزرگ ، در بخش نظر خواهي اين پست از ايشان قدرداني كنيد

متشكرم